Ένα πρωί πηγαίνω όπως πάντα τη σύζυγο στην εργασία της, στο κέντρο της Αθήνας, καβάλα στο 400άρι σκούτερ που είχαμε τότε. Δίπλα μας σε ένα φανάρι σταματάει μια πανέμορφη μοτοσυκλέτα, τη μάρκα της οποίας δεν είχα ξαναδεί.
Προσπαθώ να διαβάσω… Βόγκε, Βογκ… τι λέει εδώ, αλλά και τι με ενδιαφέρει αφού έχω πάθει πλάκα με την εμφάνιση. Η μηχανή πρέπει να είχε βγει από το μαγαζί μερικές μέρες γιατί ήταν πραγματικά ολοκαίνουργια με αυτό τον γκρι μπλε συνδυασμό που με κέρδισε αμέσως. Προφανώς ως άσχετος από μοτοσυκλέτες προσπάθησα να κάνω μια σχετική έρευνα για το dsx525, όπως έμαθα ότι λεγόταν και έκτοτε το συναντούσα όλο και πιο συχνά στο δρόμο μου. Η σελίδα της ομάδας με βοήθησε πολύ γιατί σίγουρα είχα να αντιπαρέλθω τη δυσπιστία σε σχέση με μια νέα (που τελικά δεν είναι νέα) εταιρεία και την δεισιδαιμονία μας με τα κινέζικα αγαθά που σε τελική ανάλυση είναι παντού γύρω μας.
Δε πέρασαν πολλοί μήνες και ήρθε η σειρά μου να την αγοράσω και να ξεκινήσω μια όμορφη συνύπαρξη. Για πρώτη φορά στα 40 μου είδα το δίτροχο όχι μόνο ως ένα μέσο αστικής μετακίνησης, αλλά ως μια ευκαιρία να γνωρίσω μέρη της Ελλάδας, καβάλα σε μια σέλα και όχι από το αποστειρωμένο περιβάλλον ενός αυτοκινήτου. Μέσα σε 13 μήνες έγραψα σχεδόν 15.000 χιλιόμετρα με την αυτοπεποίθηση (και είναι πολύ σημαντικό) πως κάθε πρωί που θα γυρίσω το κλειδί και η μηχανή μου θα ξεκινήσει απροβλημάτιστα να με πάει όπου θελήσω. Έγινε σύντροφος σε εξορμήσεις, σε ψώνια της λαϊκής τα Σάββατα, σε μονοήμερες σε νησί με τη σύζυγο και μου χάρισε – έστω και σχετικά αργά – μια νέα αφορμή να μάθω καινούργια πράγματα.
Μέσα σε αυτά τα χιλιόμετρα και τηρώντας ευλαβικά τις ανάγκες συντήρησης του οχήματος, είχα προβεί σε μια μόνο αλλαγή, βάζοντας το φίλτρο της DNA stage 2 για να βοηθήσει λίγο στα ¨κομπιάσματα¨ και τους ¨λόξυγγες¨ τους οποίους πολλοί αναφέρουν και εγώ με την απειρία μου είχα διαπιστώσει. Για να μην παρεξηγηθώ, η μηχανή στις στροφές του επαρχιακού δικτύου – ελεύθερη και άνετη είναι μαγεία να την οδηγείς και με τα απίθανα ελαστικά πρώτης τοποθέτησης που ήταν μια φοβερή έκπληξη, αλλά στο αστικό πεδίο και ειδικά δικάβαλο (και εφόσον και εγώ έχω τα κιλά μου) στις χαμηλές στροφές γίνεται λίγο δυσάρεστο. Πολλές φορές νοιώθεις την ανάγκη να κατεβάσεις ταχύτητα ώστε να ανέβουν οι στροφές και λύνεις το θέμα σου, αλλά με τα euro 5 και 5+ καταλαβαίνεις πως χαμηλά η μηχανή ασφυκτιά και είναι κρίμα γιατί το μοτέρ είναι απίθανο και μπορεί να δουλέψει πολύ καλύτερα.
Είναι λοιπόν Νοέμβριος του 2025 και έχω πάει για έναν καφέ στον παιδικό μου φίλο Γιώργο Τριανταφύλλου που επίσης συντηρεί και επισκευάζει ό,τι δίτροχο είχα. Για λόγους εγγύησης φυσικά πάντα κάνω τα σέρβις στο κατάστημα που αγόρασα το dsx525 και τα παιδιά είναι καταπληκτικά. Μπαίνοντας μέσα βλέπω τον Γιώργο ενθουσιασμένο και τον προγραμματιστή συνεργάτη του να έχει συνδέσει μια παραπλήσια μοτοσυκλέτα με τη δική μου και να είναι συγκεντρωμένος στο pc του. Ρωτάω λοιπόν την παρέα τι ακριβώς έκαναν και ο Νίκος με περίσσια διάθεση μου εξηγεί πως έχει συνδεθεί με την ECU και κατεβάζει το χάρτη για να τον τροποποιήσει. Ο ιδιοκτήτης εκείνης της γνωστής νέας μοτοσυκλέτας παραπονιέται για κακή απόκριση στο γκάζι, έλλειψη γραμμικότητας, κομπιάσματα και ξεσπάσματα. Μια πραγματικότητα για πολλούς ιδιοκτήτες σύγχρονων μοτοσυκλετών με όλους τους περιορισμούς ρύπων της ΕΕ. Με την άγνοια μου, τον ρωτάω ¨δε χρειάζεται έξτρα εγκέφαλος ή παράλληλος;¨ και μου απαντάει πως όλες οι παρεμβάσεις γίνονται στον εργοστασιακό εγκέφαλο χωρίς κανένα πρόβλημα. Δείχνοντας μου σε ένα 3D διάγραμμα τα δεδομένα καυσίμου, όγκου αέρα και καύσης, έβλεπες ένα άναρχο σχήμα με απότομες ¨κορυφές¨ και ¨χαράδρες¨. Μετά από μια ώρα επεξεργασία (που δεν ήταν και η τελική) το διάγραμμα είχε αποκτήσει ένα σχήμα σαν ένας ομαλός λόφος με τον λόγο καυσίμου/αέρα σταθερό σε όλο το φάσμα των στροφών. Ενθουσιασμένος του ζητάω να κάνουμε το ίδιο και στο ds525x εξηγώντας του, τη δική μου εμπειρία με το θέμα στις χαμηλές στροφές. Μέσα σε 40 λεπτά είχε κατεβάσει τον χάρτη της ECU μου και δώσαμε ραντεβού την επόμενη εβδομάδα να εισάγει τα νέα δεδομένα και να δούμε το αποτέλεσμα.
Αυτό ήταν όπως λέει και ο τίτλος, από εκείνο το Σάββατο ερωτεύτηκα ξανά τη μοτοσυκλέτα μου. Είναι σα να έχω στα χέρια μου ένα άλλο μοντέλο που χαμηλά κάνει απίθανα πράγματα. Σταμάτησαν οι λόξυγγες, σταμάτησαν τα κομπιάσματα, το γκάζι απέκτησε χειρουργική ακρίβεια σε κάθε μοίρα που το περιστρέφεις. Ακόμα και με δύο άτομα μπορώ πλέον να ανέβω μια ανηφόρα με 1800-2000 στροφές και δευτέρα στο κιβώτιο, χωρίς η μηχανή να δυσανασχετεί και να αναγκάζομαι να κατεβάσω. Από τη πρώτη στιγμή που το καβάλησα να κάνω μια δοκιμαστική βόλτα και μετά από 150 κμ που ο αισθητήρας λάμδα έχει φέρει το μείγμα εκεί που το θέλουμε έχω μόνο θετικές εντυπώσεις. Η πρώτη γαζώνει και νοιώθεις δύναμη και τη ροπή σε όλο το φάσμα των στροφών. Επίσης παρατήρησα πως το βεντιλατέρ δουλεύει πολύ λιγότερο και οι θερμοκρασίες είναι πολύ πιο χαμηλά από τα συνηθισμένα, απόδειξη πως το μηχανάκι δουλεύει με πιο ¨πλούσιο¨ μείγμα. Θέλω από εδώ να ευχαριστήσω το φίλο μου Γιώργο Τριανταφύλλου όχι μόνο γιατί με τη βοήθεια του προγραμματιστή του, μου έδωσε μια νέα μοτοσυκλέτα αλλά δεσμεύτηκε η εργασία αυτή για όλα τα μέλη του γκρούπ να παρέχεται με 15% έκπτωση, από τα 300 ευρώ στα 250. Για να προλάβω απορίες, Η εργασία αυτή είναι για το διάβασμα του εγκεφάλου και την τροποποίηση του και μόνο. Σε περίπτωση που κάποιος θελήσει να δυναμομετρήσει θα απευθυνθεί στον αντίστοιχο επαγγελματία, αν και είναι τόσο εξόφθαλμη η διαφορά στην απόδοση του μοτέρ που μιλάει από μόνη της.
Κείμενο του Γιάννη Λιαρδάκη
