Με τη VOGE εκτός συνόρων – Οδοιπορικό του Φώτη Βλαχόπουλου μέλους του Club

Στο VOGE Moto Club Hellas, τα ταξίδια δεν είναι απλώς διαδρομές — είναι εμπειρίες που αξίζει να μοιράζονται.

Στο παρακάτω άρθρο, μέλος της ομάδας μας αφηγείται το ταξίδι του στο εξωτερικό, καταγράφοντας εικόνες, σκέψεις και στιγμές πάνω στη μοτοσυκλέτα.

Το άρθρο δημοσιεύεται αυτούσιο, όπως γράφτηκε, στο πλαίσιο της φιλοσοφίας μας να δίνουμε φωνή στα μέλη της κοινότητας.

Το πρώτο μου Moto Road-Τrip στο Εξωτερικό

Η ιδέα

Ένα απόγευμα του Δεκεμβρίου εκεί που καθόμουν στο σπίτι, σκέφτηκα γιατί να μην κάνω ένα road-trip με τη μηχανή στο εξωτερικό και άρχισα να ψάχνω που μπορώ να πάω…

Έτσι ξεκίνησαν όλα και άρχισε ο σχεδιασμός από τα εισιτήρια και τα ξενοδοχεία, μέχρι τον εξοπλισμό και τα εφόδια…

Προορισμοί & πρόγραμμα

Έκλεισα τα εισιτήρια για το καράβι Πάτρα – Ανκόνα και σιγά σιγά βγήκαν οι προορισμοί Bologna, Venice, Trieste, Vodice, Dubrovnik και Vlore, προσθέτοντας, μετά από ψάξιμο, το Μουσείο Ferrari Maranello και τις λίμνες Plivice. Εντωμεταξύ, μιλούσα με φίλους, οι οποίοι είχαν ήδη βγει με μηχανή στο εξωτερικό, έχοντας το αναμενόμενο άγχος του πρωτάρη για συμβουλές…

Είχε πλέον ετοιμαστεί το πρόγραμμα του road-trip, από την Παραμονή της Πρωτοχρονιάς μέχρι και τα Θεοφάνια, την ημέρα της γιορτής μου, έχοντας κλείσει και τα ξενοδοχεία στις πόλεις Bologna, Venice, Trieste, Vodice, Dubrovnik και Vlore και αποφάσισα να αφήσω το υπόλοιπο πρόγραμμα να βγαίνει καθοδόν…

Εξοπλισμός & προετοιμασίες

Έκανα και όλες τις προετοιμασίες αναφορικά με τον εξοπλισμό που θεωρούσα ότι θα χρειαζόμουν. Αδιάβροχα ρούχα, μπουφάν, γάντια, προστατευτικά, ισοθερμικά καθώς επίσης και σετ εργαλείων μηχανής, σετ επιδιόρθωσης ελαστικού, σπρέι αλυσίδας και booster, ενώ σκεφτόμουν πότε θα φτάσει η ημέρα της αναχώρησης.

Αναχώρηση – Πάτρα προς Ανκόνα

Η πολυπόθητη ημέρα, μεσημέρι της παραμονής Πρωτοχρονιάς είχε φτάσει και φόρτωσα όλα τα πράγματα στη μηχανή αφήνοντας το σπίτι μου στο Μοσχάτο και διασχίζοντας την εθνική Αθηνών – Κορίνθου έφτασα στο λιμάνι της Πάτρας, χαρούμενος και γεμάτος ανυπομονησία για να επιβιβαστώ στο Superfast IV για το λιμάνι της Ancona. Πριν έμεινα σε ένα καφέ στο λιμάνι και ήπια τον καφέ μου και στον καταπέλτη του πλοίου βρισκόταν οι υπεύθυνοι του πλοίου, όπου έβγαλα φωτογραφίες και συζήτησα μαζί τους…

Εν πλω – Η αλλαγή του χρόνου

Η μηχανή δέθηκε και ασφαλίστηκε στο γκαράζ του πλοίου και ανέβηκα στο σαλόνι, όπου πέρασα και τις ώρες εν πλω, συζητώντας με τα μέλη του πληρώματος με τους δικούς μου και αποκοιμήθηκα λίγο πριν την αλλαγή του χρόνου, αλλά ένα ευχάριστο τηλεφώνημα με ξύπνησε την ώρα που μπήκε το 2026. Ήταν ο γιος μου που με πήρε να μου ευχηθεί καλή χρονιά, ενώ το πλοίο κόντευε να δέσει στο λιμάνι της Ηγουμενίτσας. Αφήνοντας την Ηγουμενίτσα με πήρε ο ύπνος πάλι στο σαλόνι του πλοίου και ξύπνησα Πρωτοχρονιά κατά τις 07:00 μεσοπέλαγα…

Πρωτοχρονιά στο πλοίο – Άφιξη στην Ancona

Η πρώτη μέρα του χρόνου με βρήκε πάνω στο πλοίο και ο καπετάνιος και το πλήρωμα έκοψαν πρωτοχρονιάτικη πίτα για εμάς και αλλάξαμε ευχές. Η μέρα συνεχίστηκε πάνω στο πλοίο με φαγητό και βόλτες, ενώ κατά τις 19:30 το πλοίο προσέγγιζε το λιμάνι της Ancona και βγήκα στο κατάστρωμα να δω τη θέα, ενώ ετοιμαζόμουν για αποβίβαση και αναχώρηση για τη Bologna.

Μόλις έδεσε το πλοίο, βγήκα μα τη μηχανή και ετοιμάστηκα βάζοντας την ελληνική σημαία πίσω στη μηχανή. Εκεί βρισκόταν ένα γκρουπ παιδιών από την Ελλάδα με τους συνοδούς τους και λέει μία συνοδός στα παιδιά «κοιτάξτε τον κύριο που φοράει εξοπλισμό για το ταξίδι του… ευχηθείτε του καλό δρόμο και καλό ταξίδι». Γύρισα και τους ευχαρίστησα και ξεκίνησα, παίρνοντας την Autostrada για Μπολόνια.

Bologna – Η πρώτη νύχτα

Στη Μπολόνια έφτασα το βράδυ της Πρωτοχρονιάς, μετά από δύο ώρες οδήγηση, κάνοντας δύο στάσεις για καφέ και με -1 βαθμούς. Στο ξενοδοχείο, αφού ξεφόρτωσα τη μηχανή και τακτοποιήθηκα στο δωμάτιο, κατέβηκα να φάω, αλλά καθώς ήταν αργά, ο μπάρμαν μου έδωσε τηλέφωνο και έφαγα μία αυθεντική ιταλική πίτσα και με πήρε ο ύπνος…

Maranello – Museo Ferrari

Το πρωί στις 2 του μήνα, αφού ετοίμασα και πράγματα ξεκίνησα και έφτασα στο Maranello στο μουσείο της Ferrari και άφησα τη μηχανή σε ένα καφέ μιας ευγενέστατης κυρίας, όπου ήπια και ένα ωραίο εσπρεσάκι και πήγα στο μουσείο, όπου είδα όλη την ιστορία της Ferrari και οδήγησα σε προσομοιωτή F1. Επέστρεψα στο καφέ, πήρα souvenir και μετά από συζήτηση με τους ντόπιους εκεί ξεκίνησα για Βενετία…

Βενετία – Περιήγηση με τα πόδια

Έφτασα στη Βενετία μεσημέρι, άφησα τη μηχανή σε ένα γκαράζ και ξεκίνησα την περιήγηση με τα πόδια. Στη γέφυρα Calatrava ακούω ελληνικές φωνές και ήταν μια οικογένεια από την Ελλάδα, βγάλαμε φωτογραφίες και βγήκαμε και γνωστοί. Γέλασα όταν μου είπαν με είδαν στο δρόμο και με πέρασαν για αστυνομικό με το κίτρινο αδιάβροχο. Φανταστική η βόλτα στη Βενετία και ο καφές μπροστά στο παλάτι των Δόγηδων.

Τεργέστη – Προς Κροατία

Αργά το απόγευμα πήρα τη δημοτική συγκοινωνία της Βενετίας (πλοιάριο) και έφυγα για την Τεργέστη, όπου έφτασα αργά το βράδυ και αφού τακτοποιήθηκα στο ξενοδοχείο βγήκα βόλτα και έφαγα σε μια μπυραρία και επέστρεψα για ξεκούραση. Το πρωί, αφού πήρα πρωινό, ξεκίνησα για τα σύνορα με την Κροατία…

Κροατία – Χιόνι & λίμνες Plivice

Μπαίνοντας στην Κροατία, άρχισε να χιονίζει και διέσχιζα την Κροατία πάνω στη μηχανή με -1 βαθμούς. Κατά τη διάρκεια και καθώς είχε πολύ κρύο, σταμάτησα σε ένα ΣΕΑ και απόλαυσα μία σούπα Γκούλας, φανταστική και ότι πρέπει για το κρύο. ‘Εφτασα, μετά από πολλές ώρες οδήγηση στις χιονισμένες λίμνες Plivice, αλλά απογοητεύτηκα πολύ όταν τις βρήκα κλειστές, λόγω χιονιού και συνέχισα στο χιονισμένο αυτοκινητόδρομο για το Vodice, τελικό προορισμό για εκείνη την ημέρα.

Έφτασα στο Vodice, με πολύ βροχή κατά τη διάρκεια της διαδρομής και αφού τακτοποιήθηκα στο ξενοδοχείο ανέβηκα στην ταράτσα, σε ένα φανταστικό εστιατόριο και απόλαυσα ένα πολύ ωραίο φαγητό με ένα ποτό και κατόπιν ύπνος…

Vodice – Βροχή & χαλάρωση

Ξημερώνοντας 3 του μήνα, κατέβηκα για πρωινό και καθώς έβρεχε πάρα πολύ αποφάσισα να μείνω στο ξενοδοχείο, κάνοντας μπάνιο στην πισίνα και να χαλαρώσω στο κέντρο ευεξίας. Αργότερα που μειώθηκε η βροχή ξεκίνησα για το Σπλίτ και το Ντουμπρόβνικ, όπου έβρεχε πολύ καθ’ όλη τη διάρκεια της οδήγησης. Κάποιες στιγμές, σκεφτόμουν τί καλά θα ήταν να σταματούσε λίγο να βρέχει.

Δεν πτοήθηκα όμως και συνέχισα φτάνοντας στο Σπλιτ, μία όμορφη πόλη της Κροατίας, όπου έκανα βόλτα και ήπια καφέ στο λιμάνι, ανάμεσα σε ντόπιους. Ήρθε η ώρα και κίνησα για το Ντουμπρόβνικ, εν μέσω πολύ βροχής και αργά το βράδυ έφθασα στο ξενοδοχείο εκεί.

Πολύ κούραση αλλά κυρίως πολύ νερό στα παπούτσια. Ο υπόλοιπος ήμουν στεγνός και σκέφτηκα πόσο καλή επιλογή έκανα στα αδιάβροχα που αγόρασα. Φαγητό στο ξενοδοχείο και ύπνο…

Ντουμπρόβνικ – Κούραση & συνέχιση

Η 4η του μήνα με βρήκε να ξυπνάω στο Ντουμπρόβνικ και αφού πήρα πρωινό, έκανα μπάνιο στην πισίνα. Είχε αρχίσει να βγαίνει η κούραση, οπότε κάθισα αρκετά παραπάνω στο ξενοδοχείο.

Αφού ετοιμάστηκα ξεκίνησα και έφυγα στο κέντρο της πόλης και ήπια ένα καφέ ανάμεσα στους ντόπιους, οι οποίοι, θα έλεγα, με κοιτούσαν με απορία…

Βοσνία – Μαυροβούνιο

Αναχώρηση και τράβηξα το δρόμο αφήνοντας την Κροατία και μπαίνοντας Βοσνία με ασταμάτητη δυνατή βροχή, ανεβαίνοντας το βουνό για τα σύνορα με Μαυροβούνιο. Εκεί κάπου, καθώς δεν συναντούσα σπίτι, αυτοκίνητο τίποτα άρχισα να σκέφτομαι τί κάνω εδώ στην ερημιά όταν βλέπω ένα καφενείο και σταμάτησα.

Μπήκα και ήταν μια ευγενέστατη κυρία, μου έκανε καφέ, έβαλε τα ρούχα στο καλοριφέρ να στεγνώσουν και καθώς έπινα, βλέπω ότι δεν έχω καθόλου μετρητά. Με κέρασε τον καφέ και έτσι της έδωσα ένα πακέτο τσιγάρα ελληνικά που είχα μαζί μου.

Ήρθαν και κάποιοι ντόπιοι και μιλήσαμε όπως μπορούσαμε με νοήματα βέβαια, αλλά ποιος νοιαζόταν. Ξεκίνησα για τα σύνορα με Μαυροβούνιο και φτάνοντας στον έλεγχο με ρώτησε ο φύλακας και του είπα ότι κάνω road-trip και με κοίταξε παράξενα…

Μαυροβούνιο – Αλβανία

Μέσα στο Μαυροβούνιο, οδηγούσα αρκετή ώρα μέσα σε ομίχλη και κατεβαίνοντας για Ροντγκοβίτσα, ξεκίνησε η δυνατή βροχή. Οπότε σταμάτησα σε ένα ΣΕΑ να βάλω βενζίνη και να πιώ κάτι. Για κακή μου τύχη δεν έπαιρναν κάρτα κι έτσι καθόμουν απέξω κάνοντας ένα τσιγάρο, όταν ξαφνικά έρχεται ένας κύριος, με ρωτάει και επιστρέφει με έναν καφέ να με κεράσει και τον ευχαρίστησα θερμά.

Μπαίνοντας Αλβανία, συνέχιζε η δυνατή βροχή και έφτασα στην πόλη Σκόντρα και σταμάτησα πάλι για ένα ζεστό ρόφημα και συνεχίζοντας την οδήγηση με βροχή έφτασα Τίρανα που σταμάτησα για βενζίνη και ο φίλος του Βενζινά έμενε στο Αιγάλεω. Σκέφτηκα, κοίτα να δεις που βρίσκομαι και κουβεντιάζω μαζί του.

Μετά από κάμποσες ώρες έφτασα επιτέλους στην Αυλώνα (Vlore) και από το ξενοδοχείο πήγα για φαγητό στο μαγαζί που είχαν τα ανίψια ενός φίλου από το Μοσχάτο και ήταν η πρώτη, μετά από τόσες μέρες, που ένιωσα και κάπως οικεία…

Θεοφάνια – Επιστροφή στην Ελλάδα

Ξημέρωνε η 6η Ιανουαρίου, ημέρα της γιορτής μου, και ετοιμαζόμουν, μετά το πρωινό, να αφήσω την Αυλώνα για τα σύνορα στην Κακαβιά. Ωραία διαδρομή, στο δρόμο με χαιρετούσαν που έβλεπαν την ελληνική σημαία και έξω από το Τεπελένι ξαφνικά στοπ. Είχε υποχωρήσει το βουνό και μείναμε να περιμένουμε πάνω από 1 ώρα.

Αφού άνοιξε ο δρόμος προχωρούσα χαρούμενος για τα σύνορα μέσω της Αλβανίας και όπου σταμάτησα ξανά μεγάλη αγάπη από τους ντόπιους και χαμόγελα. Το κινητό χτυπούσε συνεχώς για ευχές, αλλά το μυαλό μου ήταν να φτάσω στα σύνορα.

Όταν είδα Συνοριακός Σταθμός Κακαβιάς σε 5 χλμ, κάνοντας ένα Λάιβ βίντεο πραγματικά βούρκωσα αβίαστα. Ήταν τέτοια η συγκίνηση μου και η περηφάνια μου που τα κατάφερα να διασχίσω πέντε χώρες σε έξι μέρες διανύοντας πάνω από 2.500 χλμ…

Επιτέλους αντίκρισα την ελληνική σημαία στα σύνορα και ένιωσα ότι μπήκα σπίτι. Ο δρόμος της επιστροφής μέσω Ιωαννίνων και Ιόνιας Οδού ήταν ξεκούραστος και αργά το βράδυ έφτασα στο σπίτι μου κατάκοπος, αλλά τόσο γεμάτος.

Οι εικόνες και οι εμπειρίες που μάζεψα δεν περιγράφονται πάνω στο χαρτί, αλλά εύχομαι σε όλους να ζήσουν κάτι αντίστοιχο…

Γράφοντας αυτές τις σκέψεις – λέξεις σχεδιάζεται ήδη το δεύτερο road-trip Αϊβαλί – Κωνσταντινούπολη – Βόρεια Ελλάδα

Εις το επανειδείν και πάντα όρθιοι οι φίλοι μοτοσικλετιστές…

✍️ Συντάκτης: Φώτης Βλαχόπουλος
🏍️ Μέλος του VOGE Moto Club Hellas
📍 Ταξίδι: [Χώρες / Περιοχές]